Dalgıç Elbisesi

Deniz dibinin keşfi için çok sayıda sistem geliştirildi. Eskiden, yetersiz imkanlarla tasarlanan, deri ya da başka bir malzemeden yapılan sualtı dalgıç giysisi oldukça kısıtlı bir kullanıma sahipti. Su yüzeyiyle olan hava bağlantısına bağımlılık ortadan kaldırılınca, ilk ilerlemelerin gerçek anlamda sağlandığı görüldü. Amaç, kapalı ve bağımsız bir hava alma devresi oluşturmaktı. 1865’ten itibaren sıkıştırılmış saf oksijenle çalışan aygıtlar düşünüldü. Ama bu karışımın solunması tehlikeliydi. 1926 yılında, Fransız komutan Yves Le Prieur, içinde 150 kg/cm3’te 3 litre sıkıştırılmış hava bulunan, otomatik regülatörlü bir kap geliştirdi. Modeli donanma tarafından 1935’te kabul edildi. Bugünkü şekliyle dalgıç giysisi ancak 1942-1943’te komutan Jacques-Yves Cousteau ile Emile Gagnan tarafından geliştirildi. Özel gazlardan oluşan karışımlar bugün 500 m’den fazlaya inme olanağı sunmaktadır.