Toynaklı Hayvanlar…

Bütün toynaklı hayvanlar bitkiyle beslenen memelilerdir; ayırt edici özellikleri parmak kemiklerinin sert bir kılıfla sarılmış olmasıdır.

Toynaklı hayvanlar en büyük, en çarpıcı ve en yaygın kara memelileri arasında yer alır. Hepsi otçuldur ve parmak kemikleri toynaklarla kaplıdır. Toynaklı hayvan grubu at, sığır, koyun, keçi ve domuz gibi birçok evcil hayvanı kapsar; ama fil, gergedan ve zürafanın yanı sıra sonradan denize dönmüş bir toynaklı hayvan olan denizineği de bu gruba girer. Avustralya dışında bütün kıtalarda toynaklı hayvanlar eskiden beri vardır.

Metabolizma

Bütün toynaklı hayvanların ortak özelliği şudur: Vejetaryen olmalarına karşın, bitkilerden elde ettikleri besinleri kendi başlarına sindiremezler; çünkü selülozun ayrışmasını sağlayan enzimlerden yoksundurlar. Sindirim sistemlerine simbiyotik bakteriler, mayalar ve tekhücreli canlılar yardımcı olur. Geyik ve sığır gibi birçok toynaklı hayvan türü geviş getirir. Bu hayvanlar selülozun metabolizmaya daha iyi katılmasını ancak sindirilmiş yiyeceği ağza getirip defalarca çiğneyerek sağlayabilirler.

Ayırıcı Özellikler

Çoğu toynaklı hayvanın uzun bacakları vardır; bu özellik çayır ve savan habitatlarında yırtıcılardan kolayca kaçmalarını sağlar. Birkaç grupta erkekler ve bazen dişiler, kıvrık boynuz (sığırlar), çatallı boynuz (geyik) ve hatta uzun azıdişi (domuzlar) gibi ilave fiziksel unsurlar edinmişlerdir. Bunları şiddet amacıyla değil, daha çok gözdağı vermek ve hasımlarının gücünü sınamak için kullanırlar.

Toynaklı hayvanlar çiftoynaklılar ve tekoynaklılar olarak iki gruba ayrılabilir. Birinci alt gruba geyik, zürafa ve suaygırı girer; ikinci alt grup ise at, gergedan ve tapir gibi türleri kapsar. Her iki grupta da parmak kemiklerinin sayısı değişen ölçülerde azalmıştır. Örneğin, günümüzde atların her bacağında sadece tek toynak vardır.

Kısa kısa………..

Keseli antiloplar durdukları yerde 3,5 m yukarıya sıçrayabilirler.

Atlar sıcakkanlı, serinkanlı ve soğukkanlı olarak sınıflandırılır. Ama bu sınıflandırma vücut sıcaklığıyla değil, mizaçla ilgilidir.

Yüksek performanslı inekler günde 30 litre süt verebilir.

Bir at saatte 60 km’ye varan bir hızla koşabilir ve günde 40-50 km yol alabilir.

Toynaklılar en uzun boylu ve en ağır kara memelileridir; zürafaların boyu 4 metreye, fillerin ağırlığı ise 7 tona ulaşabilir.

Besi domuzları son derece doğurgan memelilerdir; bir batında 14 yavru doğururlar.

Güney Fransa’nın Lascaux yöresindeki Taş Devri resimlerinde atlar ve Avrupa yaban bizonu gibi toynaklı hayvanların yer aldığı av sahneleri tasvir edilir.